Kurtki robocze do pracy
Kurtka robocza to zewnętrzna warstwa odzieży do pracy, która osłania tułów i ręce, a jej krój pozwala nosić ją na innych elementach ubioru. Sprawdza się w pracy terenowej, halowej i warsztatowej, gdy potrzebne są swoboda ruchu, osłona odzieży oraz miejsce na warstwę pod spodem.
Zakres właściwości ochronnych zależy od deklaracji konkretnego modelu, dlatego kurtka BHP może mieć inne przeznaczenie niż robocza kurtka do codziennych prac. Przy kompletowaniu wyposażenia nasza hurtownia bhp pozwala zestawić kurtki robocze z pozostałymi elementami ubioru i wyposażenia i zamówić online. W grupie odzież robocza kurtki dobiera się do pogody, rodzaju pracy oraz przewidzianych warstw.
Warunki pracy: deszcz, chłód, ruch pojazdów i spawanie
Praca terenowa przy zmiennej pogodzie wymaga modelu z deklaracją EN 343, ponieważ norma obejmuje złe warunki pogodowe, wiatr i zimno powyżej -5°C. Gdy najczęściej występują opady i wilgoć, kurtka robocza przeciwdeszczowa pozwala skoncentrować wybór na odzieży przeznaczonej do takich warunków. Kurtka robocza jesienna lub kurtka robocza wiosenna może ułatwiać układanie warstw odzieży, jeśli jej konstrukcja zapewnia na nie miejsce.
W chłodnych halach i podczas pracy na zewnątrz w umiarkowanym zimnie zastosowanie mają modele z EN 14058; cieplejszy zestaw można kompletować przez odzież zimową roboczą, gdy warunki wymagają dodatkowej warstwy. Kurtki robocze wiosenne i kurtka jesienna robocza to sezonowe warianty odzieży, których dobór warto uwzględnić wraz ze zmieniającą się temperaturą. Przy ruchu pojazdów wybór modelu z EN ISO 20471 wynika z potrzeby wizualnej sygnalizacji obecności pracownika operatorom pojazdów lub urządzeń mechanicznych. Dla spawania i procesów pokrewnych przeznaczone są kurtki z EN ISO 11611, a stanowisko uzupełnia się o rękawice robocze, które osłaniają dłonie poza zakresem kurtki. Kurtka wiosenna robocza nie kwalifikuje do pracy w chłodni ani mroźni, ponieważ EN 14058 dotyczy umiarkowanego zimna.
Co deklaracje EN mówią o kurtce roboczej
EN ISO 13688 określa ogólne wymagania dotyczące wykonania, ergonomii, oznaczania wielkości, kompatybilności i informacji przekazywanych z wyrobem, lecz stosuje się ją razem z normą dla konkretnego zastosowania. EN 343 opisuje odporność na przenikanie wody oraz przepuszczalność pary wodnej, oznaczane parametrami A i B o poziomach od 1 do 3. EN ISO 20471 odnosi się do odzieży o intensywnej widzialności, której barwa, odblaskowość i rozmieszczenie materiałów służą wizualnej sygnalizacji obecności dla operatorów pojazdów i urządzeń. Przy zadaniach wymagających takiej odzieży ubrania robocze odblaskowe kierują do grupy skupionej na tym zastosowaniu.
Deklaracje dla chłodu, spawania i szczególnych warunków
EN 14058 dotyczy wyrobów używanych w chłodnych klimatach, we wnętrzach i na wolnym powietrzu, w temperaturach umiarkowanego zimna od -5°C wzwyż. EN ISO 11611, również wykazywana jako EN 11611, oznacza odzież dla spawaczy i procesów pokrewnych; kurtka spawalnicza prowadzi do fasonów przeznaczonych do tej pracy. EN 13034 oznacza ograniczoną ochronę przed ciekłymi aerozolami, rozpylonymi cieczami i niewielkimi rozpryskami chemikaliów. EN ISO 14116 opisuje ograniczone rozprzestrzenianie płomienia po oddziaływaniu małego płomienia, natomiast EN 1149-5 określa wymagania dla odzieży rozpraszającej ładunek elektryczny. Sama deklaracja EN ISO 14116 nie opisuje ochrony przed oddziaływaniem ciepła, iskrami ani stopionym metalem.
Konstrukcja kurtki: warstwa zewnętrzna, zapięcie i regulacja
O funkcjonalności kurtki w codziennej pracy decydują elementy, które ułatwiają zakładanie, poruszanie się i organizację drobnych przedmiotów.
- Warstwa wierzchnia: osłania górną część ciała i pozostawia miejsce na odzież noszoną pod kurtką.
- Zapięcie: pozwala szybko zakładać oraz zdejmować kurtkę, a po zamknięciu utrzymuje jej ułożenie podczas ruchu.
- Mankiety i regulacja: pomagają dopasować rękawy oraz obwód kurtki do wykonywanych ruchów i warstw odzieży.
- Kołnierz lub kaptur: zwiększa osłonę górnej części sylwetki i wpływa na sposób układania kurtki przy szyi.
- Kieszenie: porządkują drobne przedmioty potrzebne przy stanowisku; bluza robocza jest krótszą warstwą odzieży, a kamizelka robocza nie ma rękawów.
Dopasowanie kurtki roboczej do warstw i ruchu
Rozmiar kurtki dobiera się przez porównanie wymiarów użytkownika z tabelą producenta oraz uwzględnienie odzieży noszonej pod spodem. Oznaczanie wielkości należy do ogólnych wymagań EN ISO 13688.
- Warstwa pod kurtką: polar roboczy męski dodaje objętości zestawowi, dlatego przymiarka powinna odbywać się z warstwą używaną podczas pracy.
- Swoboda ramion: po zapięciu kurtka powinna pozwalać podnosić ręce i wykonywać ruchy tułowiem bez silnego naprężania materiału.
- Długość rękawów: rękaw powinien zachowywać właściwe ułożenie również przy wyciągniętych rękach.
- Luz użytkowy: luźna kurtka robocza daje miejsce na dodatkową warstwę, lecz nadmiar materiału może przeszkadzać przy pracy wymagającej częstego sięgania.
Dobór kurtki do deklarowanego zagrożenia, nie do samego wyglądu
Profesjonalne kurtki robocze dobiera się do warunków stanowiska i deklarowanego zakresu zastosowania, ponieważ podobny krój nie oznacza tych samych właściwości.
Warunki, które wyznaczają właściwy rodzaj kurtki
- Praca w chłodni lub mroźni wymaga odrębnej oceny zagrożenia; odzieży do mroźni obejmuje odzież przeznaczoną do takich warunków, ponieważ EN 14058 dotyczy umiarkowanego zimna i nie kwalifikuje kurtki do pracy w mroźni.
- Przy ryzyku oddziaływania ciepła oznaczenie EN ISO 14116 opisuje jedynie ograniczone rozprzestrzenianie płomienia i nie stanowi deklaracji ochrony przed ciepłem, iskrami ani stopionym metalem.
Zakres kurtki a wyposażenie stanowiska
- W strefach ruchu pojazdów EN ISO 20471 służy wizualnej sygnalizacji obecności, lecz nie gwarantuje zauważenia przez każdego kierowcę ani bezpieczeństwa przy określonej prędkości.
- Podczas spawania kurtka z EN ISO 11611 nie osłania dłoni, stóp, oczu ani twarzy; gdy ocena zagrożenia wymaga osłony większej części ciała, kombinezon ochronny może stanowić element takiego wyposażenia.
Stan kurtki i zasady użytkowania
Regularna kontrola kurtki pozwala wychwycić uszkodzenia oraz zabrudzenia, które wpływają na jej użytkowanie i czytelność oznaczeń.
- Zabrudzenia: elementy odzieży o intensywnej widzialności powinny pozostawać odsłonięte i czyste, ponieważ zabrudzenie może ograniczać ich działanie.
- Zużycie: przetarcia, rozdarcia oraz uszkodzone zapięcia są sygnałem do oceny dalszego użytkowania kurtki.
- Oznaczenia: czytelne metki i piktogramy pozwalają rozpoznać deklarowane właściwości oraz zasady użytkowania wyrobu.
- Konserwacja: sposób prania, suszenia i pozostałej pielęgnacji należy oprzeć na informacji producenta dostarczanej wraz z kurtką.