Obuwie robocze S2 z podnoskiem
Buty robocze S2 to obuwie bezpieczne dla magazynierów, monterów i ekip wykończeniowych pracujących na gotowych, płaskich posadzkach — tam, gdzie paczka albo narzędzie może uderzyć w palce, a na podłodze zdarza się rozlana woda.
Od S1 różni je jedno: cholewka ma deklarowaną odporność na przenikanie i absorpcję wody, więc znosi przypadkowy kontakt z wilgocią. Od S3 dzieli je z kolei brak wkładki chroniącej spód przed przebiciem i brak urzeźbionej podeszwy — dlatego S2 zostaje pod dachem, na nawierzchni bez gwoździ i bez błota. Podnosek chroni palce przed uderzeniem i ściskaniem tak samo jak w każdej klasie z literą S.
Gdzie sprawdzają się buty S2 na gotowych nawierzchniach
W magazynie i logistyce buty S2 są przydatne przy przenoszeniu paczek oraz pracy w pobliżu palet, ponieważ podnosek chroni palce przed uderzeniem i ściskaniem. Na stanowiskach montażowych i w warsztatach o gotowej posadzce obuwie S2 odpowiada potrzebie ochrony palców podczas częstego przemieszczania się. Przy pracach malarskich, gipsowaniu czy glazurowaniu znaczenie ma cholewka o odporności na przenikanie i absorpcję wody, gdy pojawia się przypadkowa wilgoć.
Takie warunki łączą ryzyko kontaktu palców z przedmiotami z potrzebą swobodnego chodzenia po płaskiej nawierzchni. Gdy praca odbywa się w deszczu, błocie lub na mokrym terenie, warto przejść do butów roboczych wodoszczelnych, ponieważ ich przeznaczenie odpowiada warunkom wymagającym deklarowanej wodoszczelności. Dla zadań wykonywanych w zimowych warunkach kierunkiem są buty robocze zimowe, których konstrukcję dobiera się z myślą o takiej porze pracy.
FO, SR, SRC, PS, HRO, HI i CI — dodatkowe oznaczenia tylko wybranych modeli
Dodatkowe oznaczenia opisują konkretne modele butów S2, dlatego należy odczytywać je razem z pełnym oznakowaniem danego obuwia. FO potwierdza wynik materiału podeszwy w znormalizowanej próbie paliwowej i nie mówi nic o przyczepności na rozlanym oleju. SR i SRC odnoszą się do dodatkowych badań poślizgu, lecz są odrębnymi oznaczeniami wynikającymi z różnych wydań normy.
Oznaczenia związane z podeszwą
PS oznacza odporność spodu na przebicie uzyskaną wkładką niemetalową i w tej kategorii występuje przy pojedynczych modelach. Powód jest systemowy: cholewka S2 połączona z ochroną spodu i urzeźbioną podeszwą tworzy już klasę S3, a gdy odporność na wodę nie jest potrzebna, tę samą ochronę spodu dają buty robocze S1P. HRO dotyczy odporności podeszwy na kontakt z gorącym podłożem, a HI i CI potwierdzają izolacyjność zespołu podeszwy odpowiednio od ciepła i zimna w znormalizowanych próbach. Dla prac wymagających ochrony właściwej dla spawania przeznaczone są buty spawalnicze, ponieważ HRO ani HI nie odnoszą się do rozprysków stopionego metalu.
Co EN ISO 20345 i EN ISO 20344 mówią o obuwiu S2
EN ISO 20345 określa wymagania podstawowe i dodatkowe dla obuwia bezpiecznego do pracy oznaczonego literą S. W tej rodzinie obuwia podnosek bezpieczeństwa jest elementem chroniącym palce przed uderzeniem i ściskaniem. EN ISO 20344 opisuje metody badania obuwia oraz jego elementów, w tym wierzchu, podszewki, języka, podpodeszwy i podeszwy.
Czytelne oznaczenie przy konkretnym obuwiu
Trwałe i czytelne oznakowanie pozwala powiązać wyrób z jego kategorią oraz deklarowanymi właściwościami. Przy porównywaniu obuwia bezpiecznego z podstawową kategorią pomocne są buty ochronne SB, których oznaczenie różni się od S2. Gdy stanowisko nie wymaga obuwia bezpiecznego z podnoskiem, warto rozważyć buty zawodowe, przeznaczone do innego rodzaju zastosowań. Starszego zapisu oznaczenia nie należy samodzielnie zamieniać na nowsze wydanie, ponieważ między wydaniami norm zmieniały się zakresy i sposoby zapisu właściwości.
Elementy konstrukcji ważne w obuwiu bezpiecznym S2
Budowa buta S2 skupia elementy odpowiadające za ochronę palców, ułożenie stopy i zachowanie cholewki przy kontakcie z wilgocią.
- Podnosek bezpieczeństwa: chroni palce przed uderzeniem i ściskaniem podczas pracy z przenoszonymi przedmiotami.
- Część wierzchnia: ma odporność na przenikanie i absorpcję wody, co odpowiada przypadkowemu kontaktowi z wilgocią na gotowej posadzce; gdy cholewka ma sięgać wyżej niż kostka, osobną grupą są buty robocze wysokie.
- Zamknięty obszar pięty: tył buta jest zabudowany, więc stopa nie wysuwa się przy chodzeniu i schodzeniu ze stopnia.
- Część piętowa: ma deklarowaną absorpcję energii, mierzoną w znormalizowanej próbie udarowej pięty.
- Podeszwa: może nieść dodatkowe oznaczenia właściwości, ale wkładka chroniąca spód przed przebiciem występuje tylko przy modelu z PS — sama klasa S2 jej nie obejmuje.
- Sposób zapinania: obok sznurowadeł spotyka się zapięcie na pokrętło, które zdejmuje się jednym ruchem; taki system zbierają buty robocze męskie BOA.
Dopasowanie butów roboczych S2
Rozmiar warto dobierać po zmierzeniu obu stóp i przymierzeniu obuwia w skarpetach noszonych podczas pracy, a zakres numeracji sprawdzać w tabeli konkretnego modelu.
- Długość stopy: rozmiar dobiera się do dłuższej stopy, aby palce miały miejsce przed podnoskiem.
- Skarpeta robocza: grubsza warstwa pod stopą i wokół niej zmienia odczucie dopasowania, dlatego przymiarka powinna uwzględniać docelową skarpetę.
- Miejsce przed palcami: stopa nie powinna opierać palców o podnosek podczas marszu ani przy schodzeniu ze stopnia.
- Stabilność pięty: pięta powinna trzymać się dna buta bez wyraźnego unoszenia przy kroku — to ona decyduje, czy but prowadzi stopę, czy tylko ją okrywa.
- Objawy złego dopasowania: ucisk, drętwienie palców albo przesuwanie się stopy wskazują na potrzebę zmiany rozmiaru, a nie na rozchodzenie buta.
Gdy kryterium kroju prowadzi do osobnej grupy fasonów, buty robocze damskie oraz buty robocze męskie pozwalają zawęzić wybór poza samą klasą S2.
Sytuacje, które zmieniają wybór obuwia poza samym S2
S2 odpowiada pracy na gotowej posadzce, gdy potrzebna jest ochrona palców, a dalszy wybór zależy od zagrożeń występujących pod stopami i wokół stanowiska.
Kiedy S2 odpowiada stanowisku
- W magazynie, montażu, warsztacie i przy pracach wykończeniowych podnosek zabezpiecza palce przed uderzeniem lub ściskaniem przez przemieszczane przedmioty.
- Przy przypadkowej wilgoci na posadzce cholewka S2 ogranicza przenikanie i absorpcję wody, bez przypisywania jej zastosowania w deszczu i błocie.
Kiedy potrzebna jest inna cecha obuwia
- Na stanowiskach z gwoździami lub ostrymi odpadami pod stopami potrzebny jest wyrób z oznaczeniem P, PS albo PL; buty robocze S3 są kierunkiem tam, gdzie ryzyko przebicia występuje obok ochrony palców.
- W strefie wymagającej ESD antyelektrostatyczność S2 nie zastępuje odrębnej deklaracji, a buty antyelektrostatyczne pozwalają porównać obuwie według tej właściwości.
- Na zaolejonej posadzce o przyczepności decyduje wzór i mieszanka bieżnika konkretnego modelu — próby poślizgu prowadzi się na roztworze NaLS i na glicerynie, nigdy na oleju przemysłowym. Przy spawaniu HRO i HI nie zastępują obuwia przeznaczonego do takich prac.
Kontrola podnoska, cholewki i podeszwy przed dalszą pracą
Regularna kontrola pozwala wychwycić uszkodzenia elementów, od których zależy deklarowany zakres ochrony obuwia.
- Czyszczenie: zaschnięta zaprawa, gips i farba ściągają z cholewki impregnat, na którym opiera się jej odporność na wodę, więc zmywaj je na bieżąco, zamiast skrobać po tygodniu.
- Suszenie: mokry but schnie z dala od grzejnika i nawiewu — wysoka temperatura utwardza skórę i rozszczelnia klejone połączenie z podeszwą.
- Podnosek: po silnym uderzeniu lub przy widocznym odkształceniu obuwie należy wycofać z dalszej pracy, ponieważ ten element odpowiada za ochronę palców.
- Cholewka i połączenia: pęknięcia, rozdarcia oraz odklejanie podeszwy od cholewki są sygnałem do wycofania obuwia z użycia.
- Oznakowanie: czytelność trwałych symboli ułatwia rozpoznanie deklarowanych właściwości konkretnego modelu.